Instytuty

Na początek

Międzynarodowe maszyny to powód, dla którego wielu naukowców przyjeżdża do Grenoble, ale stoją one wśród laboratoriów krajowych, dużego uniwersytetu i ośrodka badań technologicznych. Na tej stronie zebraliśmy najważniejsze z nich, pogrupowane według tego, czym się zajmują.

Warto pamiętać o jednym rozróżnieniu: ESRF i ILL zbudowano po to, by obsługiwały przyjezdnych naukowców, którzy ubiegają się o czas na ich instrumentach, a większość pozostałych to instytuty badawcze z własnym personelem i projektami.

Wielkie urządzenia

ESRF, Europejski Synchrotron: źródło promieniowania rentgenowskiego o obwodzie 844 metrów, prowadzone przez 19 państw partnerskich, z ponad 9000 przyjezdnych naukowców rocznie. Jego 44 linie pomiarowe są dostępne dla badaczy akademickich w drodze recenzji, a dla firm – odpłatnie i poufnie. Zob. Europejski synchrotron.

ILL, Instytut Laue-Langevina: reaktor badawczy wytwarzający neutrony dla około czterdziestu instrumentów, z rocznym budżetem około 100 milionów euro; w 2023 roku ponad 1600 badaczy z 40 krajów prowadziło tu eksperymenty. Zob. Europejskie źródło neutronów.

LNCMI, krajowe laboratorium silnych pól magnetycznych CNRS, ma w Grenoble ośrodek pól stałych, a w Tuluzie ośrodek pól impulsowych. Do historii ośrodka w Grenoble należy odkrycie kwantowego efektu Halla w 1980 roku, a w latach 2011–2024 zbudowano tu nowy magnes hybrydowy o polu 43 tesli. Zob. Miasto i region.

Biologia strukturalna

EMBL Grenoble, placówka Europejskiego Laboratorium Biologii Molekularnej od 1975 roku, i Instytut Biologii Strukturalnej (IBS), wspólna jednostka CEA, CNRS i Université Grenoble Alpes, pracują obok obu maszyn nad budową i działaniem cząsteczek biologicznych. Razem z ESRF i ILL tworzą Partnership for Structural Biology. Zob. Jeden kampus, cztery instytuty.

Technologia i innowacje

CEA-Leti, założone w 1967 roku, to ośrodek badań mikro- i nanotechnologii zatrudniający ponad 2000 ekspertów; przekazywanie technologii firmom jest częścią jego misji.

GIANT (Grenoble Innovation for Advanced New Technologies) to sojusz ośmiu partnerów na Presqu’île, który łączy szkolnictwo wyższe, badania i przemysł wokół zdrowia, informacji, energii i środowiska.

Grenoble INP, instytut inżynierski, który wyrósł z otwartego w 1900 roku miejskiego Instytutu Elektrotechniki, jest częścią Université Grenoble Alpes. W 2002 roku był jednym z założycieli MINATEC, ośrodka innowacji w mikro- i nanotechnologiach otwartego w 2006 roku.

Ziemia i środowisko

Instytut Geonauk Środowiskowych (IGE) zatrudnia ponad 300 osób, które badają klimat, lodowce, rdzenie lodowe, wodę i atmosferę.

Ogród Lautaret, na wysokości około 2100 metrów, to zarazem ogród botaniczny i jednostka wsparcia badań Université Grenoble Alpes i CNRS, z laboratoryjnym schroniskiem do badań alpejskich roślin i ekosystemów. Więcej o górskiej nauce w Grenoble na stronie Miasto i region.

Uniwersytet

Université Grenoble Alpes łączy w jednej instytucji uniwersytet, szkoły inżynierskie i instytucje badawcze; w obecnym kształcie istnieje od 2020 roku. Wiele laboratoriów z tej strony działa wspólnie z nim. Jego długą historię opisujemy na stronie Miasto i region.